محبــوبه عشــوریان | آموزش صنایع دستی

مليله كاري

سابقه ي مليله كاري درايران، لااقل به دوره ي هخامنشي (550 تا 230 ق.م)مي رسد مليله عبارتست از مفتول هاي باريكي به طور عمده ازطلا يا نقره كه از ان نگاره و طرح و نقش ساخته مي شودو بر روي قالبي كه اطراف آن با موم پوشش داده شده است به هم اتصال و لحيم مي شود تا ظرف يا شيء مورد نظر – كاسه، بشقات، سيمي، زيورآلات و ... براساس فرم مورد نظر ساخته مي شود .بديهي است قسمتهايي از كار مثلاً پايه ي كاسه، دستگيره و پايه ي انگاره و... را بايد به صورت ريختگي آماده كنند.

مراكز مهم مليله كاري شهرهاي زنجان، اصفهان ،تبريز ، تهران و اردبيل است.

دررابطه با تشخيص يك اثرمليله ي خوب و با ارزش هنري رعايت نكات ذيل ضروري است.

-عيار طلا با نقره ي مصرفي بايد حداكثر انتخاب شود و جز براي قسمتهايي ريختگي (نظير پايه ي ظروف و دسته ي آنها )بايد داراي بالاترين عيار ممكن باشد.

-هرچه نگارها مفصل تر بوده و با جزئيات بيشتري همراه باشد و ضمناً از طرح هاي ابتكاري جديدي درساخت مليله استفاده شود، ارزش كاربالاترمي رود.

-قسمت هاي لحيم كاري شده بايد به گونه اي پرداخت و پوليش شود كه قابل رويت نباشد.

-محصولات مليله بايد داراي تقارن و تعادل كافي بوده و اصول زيبايي شناسي ودر آن ها مدنظر قرارگرفته باشد.

- بايد به روش هاي مختلف مثلاً ايزوله كردن ، از اكسيد شدن تدريجي (نقره به كار رفته درساخت مليله )و بريدگي رنگ محصولات مليله كه به مرور زمان حاصل مي شود، جلوگيري كرد. توضيح آن كه ايزوله كردن باعث عدم واكنش اكسيداسيون نقره مي شود.